రివ్యూ: భక్తకోటిని మెప్పించే ‘ఓం నమో వేంకటేశాయ’

22

Nagarjuna-Om-Namo-Venkatesaya-apvarthaluతారాగణం: అక్కినేని నాగార్జున – సౌరభ్ జైన్ – సాయికుమార్ – జగపతిబాబు – అనుష్క- ప్రగ్యా జైశ్వాల్ – విమలా రామన్ – సంపత్ – రావు రమేష్ – వెన్నెల కిషోర్ – రఘుబాబు – బ్రహ్మానందం – పృథ్వీ తదితరులు
సంగీతం: ఎం.ఎం.కీరవాణి
ఛాయాగ్రహణం: ఎస్.గోపాల్ రెడ్డి
రచన: జె.కె.భారవి
నిర్మాత: మహేష్ రెడ్డి
దర్శకత్వం: కె.రాఘవేంద్రరావు
రేటింగ్: 3
రెండు దశాబ్దాల కిందట కె.రాఘవేంద్రరావు-అక్కినేని నాగార్జున కాంబినేషన్లో ‘అన్నమయ్య’ వచ్చింది. అప్పట్లో ఈ సినిమా భక్తి సినిమాలకు ఓ ట్రెండ్ సెట్టర్. ముఖ్యంగా సంగీతం… నాగార్జున నటనను తెలుగు ప్రేక్షకులెవ్వరూ అంత తొందరగా మరచిపోలేరు. ఆ తర్వాత వీళ్లిద్దరి కాంబినేషన్లో శ్రీరామదాసు.. షిరిడి సాయి లాంటి ఆధ్యాత్మిక చిత్రాలొచ్చాయి. ఇప్పుడు మళ్లీ ‘ఓం నమో వెంకటేశాయ’తో ప్రేక్షకుల ముందుకొచ్చారు. శ్రీ వేంకటేశ్వరుడి పరమ భక్తుడు హాథీరాం బాబా జీవిత కథతో ఈ చిత్రం తెరకెక్కింది. మరి గత చిత్రాల్లానే ఈ చిత్రం కూడా ఆకట్టుకుందేమో చూద్దామా?
స్టోరీ: వేద పాఠశాలలో విద్యనభ్యసించే రామ (అక్కినేని నాగార్జున) చిన్నతనంలోనే దేవుడిని చూడాలని కోరుకుంటాడు. గురువు సూచన మేరకు తపస్సు మొదలుపెడతాడు. ఆ తపస్సులోనే పెరిగి పెద్దవాడవుతాడు. అతడి తపస్సు ఫలించి దేవుడు బాలుడి రూపంలో వచ్చి పలకరించినా.. రామ పట్టించుకోడు. ఆ బాలుడే దేవుడని తెలియక తిరిగి పంపించేస్తాడు. తపోభంగమయ్యాక ఇంటికి చేరిన రామకు మరదలు భవాని (ప్రగ్యా జైశ్వాల్)ని ఇచ్చి పెళ్లి చేయాలని తల్లిదండ్రులు భావిస్తారు. కానీ దేవుడికే తన జీవితం అంకితమంటూ తిరుమలకు పయనమవుతాడు రామ. ఐతే అక్కడ అతడికి దైవ దర్శనం జరగదు. అనేక ఆటంకాలు ఎదురవుతాయి. వీటన్నింటినీ దాటుకుని రామ.. వేంకటేశుని దర్శనం ఎలా చేసుకున్నాడు.. దేవుడు ప్రత్యక్షమయ్యాక రామ ఏం చేశాడు? వేంకటేశ్వరుడి ఆలయ ప్రాంగణంలో జరిగే కొన్ని అసాంఘిక శక్తుల ఆకృత్యాలకు ఎలా అడ్డుకట్ట వేసి.. ఆలయ పవిత్రతను కాపాడాడనేదే మిగతా కథ.
స్టోరీ విశ్లేషణ: మంచి కథతో ఎలాంటి బయోపిక్ నైనా తీస్తే.. ఆదరిస్తారనేదానికి గతంలో వచ్చిన చాలా సినిమాలు ఉదాహరణలున్నాయి. కేవలం కమర్షియల్ సినిమాలే కాదు.. భక్తుల బయోపిక్ లు కూడా వర్కవుట్ అవుతాయనేదానికి రాఘవేంద్రరావు… నాగార్జున కాంబినేషన్లో వచ్చిన చిత్రాలే నిదర్శనం. ఇప్పుడు హథీరామ్ బాబాది కూడా ఇలాంటి కోవకి చెందిందే. అయితే గత చిత్రాలంత కథావస్తువు లేకపోవడమే ఈ చిత్రానికి పెద్ద మైనస్. వేంకటేశ్వరుడు-భక్తుడు-తిరుమల నేపథ్యంలో సినిమా అనగానే ప్రేక్షకుల్లో చాలా సందేహాలు రేకెత్తాయి. మళ్లీ తిరుమల గురించి ఏం చూపిస్తారు.. తెలుగు వాళ్లకు పెద్దగా పరిచయం లేని ఉత్తర భారతీయుడు హాథీరాం బాబా గురించి ఏం చెబుతారు.. ఈ కథతో ఎలా మెప్పిస్తారు అంటూ రకరకాల అనుమానాలు రేకెత్తాయి. ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సరైన సమాధానాలే ఇస్తుంది ‘ఓం నమో వేంకటేశాయ’. ‘అన్నమయ్య’ లాంటి అద్భుతాలు ఒక్కసారే జరుగుతాయి. అలాంటి అద్భుతాలు పునరావృతం కావు. కాబట్టి ముందు ‘ఓం నమో వేంకటేశాయ’ను అన్నమయ్యతో పోల్చి చూడకూడదు. దీని ప్రత్యేకత వేరు. ఇందులో చూపించిన అంశాలు వేరు. అలాగే దేవుడికి.. భక్తుడికి మధ్య బంధం అంటేనే కల్పన కాబట్టి ‘ఓం నమో వేంకటేశాయ’లో చూపించేదాంట్లో వాస్తవమెంత అన్న సందేహాల జోలికి కూడా పోకూడదు. ఈ రెండు విషయాల్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని ఓపెన్ మైండ్ తో చూస్తే ‘ఓం నమో వేంకటేశాయ’ కూడా ప్రత్యేకమైన సినిమాలాగే అనిపిస్తుంది. భక్తులను ఆకట్టుకుంటుంది. ఇంతకు మంచి సినిమాలో ఏమీలేదు.
నాగార్జున మరోసారి భక్తుడి పాత్రలో అద్భుతంగా ఒదిగిపోయాడు. ‘ఓం నమో వెంకటేశాయ’లో ఎమోషన్ కొంత తగ్గినా ఈ చిత్రంలో ప్రేక్షకుల్ని లీనం చేసేది నాగార్జున నటనే. నిజమైన భక్తుడి తరహాలో ఆ పాత్రలో నాగ్ లీనమైపోయిన తీరు అబ్బుర పరుస్తుంది. ప్రథమార్ధంలో కొన్ని సన్నివేశాల్లో నాగ్ నటన కొంచెం ఎగుడుదిగుడుగా అనిపించినా.. ద్వితీయార్ధంలో మాత్రం నాగ్ అద్భుతంగా నటించాడు. ప్రతి సన్నివేశంలోనూ ఆయన పరిణతి కనిపిస్తుంది. వేంకటేశ్వర కళ్యాణం జరిపించే దగ్గర్నుంచి నాగ్ నటన అసామాన్యంగా సాగుతుంది. పతాక సన్నివేశంలోనూ నాగ్ అద్భుతంగా చేశాడు. నాగ్ కెరీర్లో హాథీరాం బాబా పాత్ర కూడా ఎప్పటికీ నిలిచిపోయేదే. నాగార్జున చెప్పినట్టు… తన కెరీర్లో ఇది మరో బెస్ట్ మూవీ అవుతుంది. వేంకటేశ్వరుడిగా సౌరభ్ జైన్ మెప్పించాడు. అయితే.. అతడు తెలుగు ప్రేక్షకులకు పెద్దగా పరిచయం లేదు కాబట్టి.. అంత తొందరగా రిజిష్టర్ కావడం కష్టమే. అతని పాత్రలో సుమన్ నే పెట్టివుంటే బాగుండు అనిపిస్తుంది. అనుష్క కృష్ణమ్మగా పర్వాలేదనిపించింది. ప్రగ్యాది పరిమితమైన పాత్ర. జగపతిబాబు కూడా ఇలా మెరిసి అలా మాయమవుతాడు. వేంకటేశ్వరుడి భార్యలుగా విమలా రామన్.. అస్మిత ఓకే. రావు రమేష్ ఇలాంటి సినిమాలో కూడా తన ప్రత్యేకతను చాటుకున్నాడు. నెగెటివ్ రోల్ లో మెప్పించాడు. చిత్తూరు యాసలో డైలాగులు అదరగొట్టాడు. రాజుగా సంపత్ రాజు పాత్ర పర్వాలేదు. ఇతని స్థానంలో మోహన్ బాబును కూడా తీసుకుని వుంటే మరింత బాగుండేది. మిగతా పాత్రల్లో సాయికుమార్.. రఘుబాబు.. వెన్నెల కిషోర్… బ్రహ్మానందం పాత్రలు ఓకే అనిపిస్తాయి. సాంకేతిక నిపుణుల విషయానికొస్తే… కీరవాణి ‘ఓం నమో వెంకటేశాయ’కు ప్రధాన బలం. ‘అన్నమయ్య’తో పోల్చి చూస్తే ఫీలింగ్ వేరుగా అనిపించొచ్చు కానీ.. ‘ఓం నమో వెంకటేశాయ’కు కూడా తన సంగీతంతో బలంగా నిలిచాడు కీరవాణి. ఆయన పాటలన్నీ సినిమాకు తగ్గట్లుగా చక్కగా కుదిరాయి. సినిమాలో బాగా ఇమిడిపోయాయి. నేపథ్య సంగీతం కూడా బాగుంది. గోపాల్ రెడ్డి ఛాయాగ్రహణం కూడా సినిమాకు చక్కగా సరిపోయింది. తిరుమలలో షూటింగ్ చేయకున్నా.. కథ అక్కడే జరుగుతున్న భావన కలిగించేలా విజువల్స్ ద్వారా కట్టిపడేశారు. లొకేషన్ల ఎంపిక.. ఆర్ట్ వర్క్ గురించి కూడా ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించాలి. సినిమా అంతటా కూడా సెట్టింగ్స్ అద్భుతంగా అనిపిస్తాయి. విజువల్ ఎఫెక్ట్స్ కూడా సినిమా బడ్జెట్లో చూసుకుంటే ఓకే అనిపిస్తాయి. నిర్మాణ విలువలు బాగున్నాయి. సినిమాకు అవసరమైనంత ఖర్చు పెట్టారు. రాజీ పడలేదు. రచయితగా భారవి నుంచి అన్నమయ్య.. శ్రీరామదాసు స్థాయి కనిపించలేదు కానీ.. పెద్దగా సమాచారం లేని హాథీరాం కథకు కొంచెం కల్పన జోడించి ఉన్నంతలో స్క్రిప్టును పర్వాలేదనిపించాడు. కానీ పైన చెప్పుకున్న రెండు సినిమాల్లో ఉన్నంత ఎమోషనల్ డెప్త్ ఇందులో లేదు. డైలాగులు బాగున్నాయి. ఇక దర్శకుడు రాఘవేంద్రరావు ఆధ్యాత్మిక చిత్రాలు తీయడంలో తన ప్రత్యేకతను మరోసారి చాటుకున్నాడు. కొంచెం సినిమాటిక్ లిబర్టీ తీసుకుని.. హాథీరాం బాబా కథను ఆసక్తికరంగానే తీర్చిదిద్దాడు. పతాక సన్నివేశాల్లో ఆయన ముద్ర స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. సినిమాలో ఒక దశ వరకు డివైన్ ఫీలింగ్ తీసుకురాలేకపోయిన రాఘవేంద్రుడు.. సినిమా చివరికి వచ్చేసరికి ఆ భావన కలిగిస్తాడు.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here